16 april 2015: Tubantia meldt dat het College van B&W van Almelo de Raad adviseert om sloop van het oude stadhuis goed te keuren en deze per direct in gang te zetten om de markt na september een tijdelijke  plaats te bieden. Voor de ontwikkeling van het ontstane gebied is geen programma bekend, laat staan in ontwikkeling, dat moet zorgen voor een waardige oplossing.

Dit leidt opnieuw tot een gapend gat in de structuur van de stad. Ook het winkellint is al een gatenkaas, waarvoor het College geen programma heeft bedacht. In de Tubantia valt ook te lezen dat er volgens het ministerie van Binnenlandse Zaken en de Provincie vele miljoenen meer bezuinigd moeten worden dan de door het College aangekondigde 15 miljoen. In die 15 miljoen heeft het College rekening gehouden met een budget van jaarlijks 4.5 miljoen voor investeringen in de binnenstad.

Bovenstaande is een bijzondere stap, gezien de geschiedenis die hieraan voorafgaat.

Juni 2013: Projectbureau Hergebruik Gebouwen (HG) besluit om te onderzoeken wat voor de omliggende buurt een goede invulling zou kunnen zijn voor het Stadhuis, dat vrijkomt in verband met nieuwbouw. Voordat we hiermee starten weten we dat er geen potentiële gebruiker in Almelo bestaat die 17.000 m2 voor een programma nodig heeft. Hergebruik zal dus altijd een diversiteit aan gebruikers opleveren.

Eind augustus 2013: het rapport van Hergebruik Gebouwen is in concept af en dan lezen we in de krant dat het College het stadhuis wil afbreken om TMZ de ruimte te geven daar de haar zo vurig gewenste nieuwbouw te realiseren.

Verbaasd om dit voorstel (sloop!!) maken we in rap tempo het rapport voor publicatie gereed. We besluiten de Raadsleden – zij hebben het laatste woord- het eerst te informeren.

Dit levert een uitnodiging van de wethouder op. In het gesprek prijst hij ons de hemel in en geeft aan twee maanden later over een uitgewerkt plan met financiële onderbouwing te willen beschikken. Reden: de angst van het College dat het gebouw na de verhuizing in januari 2015 leeg komt te staan. Het College heeft zonder succes al jaren geprobeerd om het gebouw aan één gebruiker over te dragen en wist dus dat het een onuitvoerbare eis was. Toch hebben we deze eis maar geaccepteerd om te kunnen beginnen.

November 2013: onder druk van de Raad krijgen we uitstel tot 31 december van dat jaar. Onze zoektocht blijkt succesvol, omdat we weten welke gebruikers we nodig hebben. Bijna alle m2 zijn potentieel ingevuld. Vervolgens polsen we beleggers/ontwikkelaars voor de financiering. Al snel wordt duidelijk dat het gebouw in delen zal moeten worden verkocht. Daarom wordt onze aanpak: we leveren een casco dat behandeld wordt als een ‘solid’ – smart, duurzaam en multifunctioneel inzetbaar. We respecteren het monumentale karakter van het gebouw. De calculatie wordt aangepast om de investering per koper te kunnen bepalen. In de aanpassingen van het casco wordt gecalculeerd met duurzame oplossingen.

Het gebouw wordt in twee delen verdeeld: de laagbouw voor horeca-achtige invulling en de hoogbouw voor verschillende vormen van wonen, met op de begane grond een actieve laag die aansluit met de horeca-invulling.

Najaar 2013: het College ontdekt dat er, naast de nieuwbouw voor TMZ, en hergebruik door HG, ook Stad en Ommelanden met een idee voor hergebruik komt.

Om dit in goede banen te leiden, en dus alle partijen een kans te geven, wordt de bieding op het gebouw verschoven naar een later tijdstip, 1 maart 2014. Het College geeft daarbij aan dat op uiterlijk 1 juni 2014 een beslissing zal worden genomen welk project wordt gegund.

28 februari 2014: de opdrachtgever van HG brengt een bieding uit.

25 mei 2014: de Erfgoedvereniging Heemschut Overijssel en de Stichting Cuypersgenootschap verzoeken het College om het stadhuis op de gemeentelijke monumentenlijst te plaatsen, en hiervoor de vereiste procedures conform de vigerende erfgoedverordening op te starten.

27 mei 2014: alle partijen worden uitgenodigd voor een politiek beraad om hun plannen te presenteren. In verband met de gemeenteraadsverkiezingen heeft het College besloten om een advies mee te geven aan het nieuw te vormen College. Dus er is geen besluit op uiterlijk 1 juni.

De raad verzoekt het College de waardestelling te laten uitvoeren en inzicht te geven in de verwerking van asbest in het gebouw en de aanwezige bodemvervuiling onder het gebouw.

Ten behoeve van de vorming van een nieuw College 2014-2018 heeft de Raad een programma met voorstellen afgegeven. Het begint met hoofdlijnen voor de binnenstad, die voor de Raad een hoge prioriteit heeft:

Er is een groot gevoel van urgentie om de binnenstad te revitaliseren, de leegstand aan te pakken, de verblijfsduur in de binnenstad te verlengen, de bevolkingsdichtheid te verhogen. De binnenstad moet compact (concentratie van winkels) en levendig zijn.

De binnenstad van Almelo moet het kloppend hart zijn, waarbij het onderscheidende karakter van de binnenstad van Almelo wordt benadrukt

Om de binnenstad aantrekkelijker te maken moeten er diverse functies aan de binnenstad worden toegevoegd, zoals wonen, werken, cultuur, sport en recreatie.

Daarnaast moet er aandacht zijn voor de mogelijkheden van het culturele erfgoed en de monumentale panden.

In de binnenstad wordt de creatieve stad Almelo zichtbaar!’     einde citaat.

Eind augustus 2014: de gemeente ontvangt het rapport van het Oversticht met daarin de onderbouwing van het advies het Stadhuis de monumentenstatus te verlenen. Uiteindelijk volgt pas op16 april 2015 een reactie van het College. Tot die tijd horen we in de wandelgangen dat ze pas een beslissing willen nemen als duidelijk is op welke bieder de keuze valt.

11 november 2014:   het nieuwe College geeft een voorgenomen besluit af om het Stadhuis te slopen. Een formele reactie op de waardestelling is dan nog niet gegeven. Ook is er op de bieding nog niet gereageerd.

8 december 2014: in een politiek beraad geven de drie biedende partijen opnieuw een presentatie. De raad geeft een stemverdeling af van 18 van de 35 stemmen voor behoud van het stadhuis.

In de afweging van het College die vooraf gaat aan het voorgenomen besluit tot sloop is het project van TMZ en dat van HG financieel als goed bestempeld. Een standpunt dat na de stemming op 8 december wordt verlaten. Vanaf dat moment wordt er, vreemd genoeg, getwijfeld aan de financiële onderbouwing van het voorstel van HG.

In een vervolggesprek met de verantwoordelijke wethouder wordt aangegeven dat de Raad meer zekerheid eist. De wethouder denkt aan getekende contracten tussen de koper en zijn afnemers. Omdat het College nog geen enkele formele, geschreven reactie op de bieding van 28 februari 2014 heeft gegeven, wordt tot een kennismaking met de bieder en zijn kopers besloten. In dit gesprek op 2 februari bevestigen de partijen een bankgarantie te willen afgeven. Echter, bij het doorlopen van het tijdschema voor de bestemmingswijziging geeft de bieder aan de aangegeven minimale 8 maanden eerst te willen bespreken met zijn mede-investeerders. Immers, deze investeerders hebben tot dan toe al meer dan een jaar moeten wachten op een reactie. Onderweg is meerdere keren aangegeven dat er een besluit zal worden genomen; deze momenten zijn steeds eenzijdig uitgesteld.

Met de wethouder wordt een periode van twee maanden afgesproken waarin de bieder met zijn kopers tot een financiële overeenkomst komt, opdat er contracten gesloten kunnen worden voor de benodigde bankgaranties.

De bieder haakt na beraad met zijn mede-investeerders af, omdat ze niet langer willen wachten. De voor deze partij ondoorzichtige afwikkeling tot nu toe, en hierdoor te verwachten procedures, is de basis voor deze beslissing. Gelukkig blijven alle potentiële kopers geïnteresseerd in afnemen.

11 maart 2015: Projectbureau Hergebruik Gebouwen gaat met ‘BOEi’ in gesprek met de vraag als ontwikkelaar te willen optreden in dit proces. Bij onze start in 2013 hadden we dit gesprek ook al gevoerd. Omdat het Stadhuis op dat moment nog niet was geclassificeerd als monument, was het voor BOEi op dat moment geen optie.

Nu het Stadhuis Almelo door het Oversticht als monument is bestempeld, geeft BOEi aan het project te willen onderzoeken op ontwikkelmogelijkheden. We beginnen direct met het overdragen van kennis.

In de discussie met BOEi over gebruik wordt besloten in het eigen gebouw parkeervoorzieningen te realiseren ten behoeve van de woningen die in het gebouw zullen komen. Voor bezoek en overig gebruik is de nabije parkeergarage Stadhuisplein een adequate oplossing.

Het oude Stadhuis is een prachtig monument, waarvoor vanuit de Almelose bevolking veel belangstelling is voor hergebruik. Er is een programma om de m2 te ‘vullen’, alle reden om de financiering deugdelijk te onderzoeken. De bedoeling is om het gebouw in delen te kunnen verkopen. Vastgesteld is dat het gebouw in delen kan worden aangepast; hierdoor wordt de cashflow sterk beperkt. De financiering voor de casco-aanpassingen is op dit moment de puzzel. BOEi voert besprekingen met potentiële kopers om de puzzelstukjes tot een totaalbeeld te leggen.

Het College heeft bij de geprognotiseerde bezuiniging van 15 miljoen aangegeven een budget van jaarlijks 4,5 miljoen te willen reserveren voor investeringen in de binnenstad. Alle reden om niet tot sloop om te gaan maar de structuur in dit gedeelte van de binnenstad heel te laten. Immers, er is een volwaardig programma voor gebruik.

Door afbraak wordt een nieuw gat gecreëerd. Een tijdelijke invulling met de warenmarkt twee keer per week biedt geen oplossing die aansluit bij de eerder beschreven ambitie van College èn Raad. Bovendien is hergebruik een veel betere keuze als we spreken over Verantwoord Maatschappelijk Ondernemen.

Zie ook project

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren